Daily Wire
Tuesday, 17 November 2026

Steeds minder gewone zeehonden in Waddenzee: 'Dit is zorgwekkend'

Het aantal gewone zeehonden in de Waddenzee is dit jaar voor de vijfde keer op rij gedaald. In 2026 is er een afname van drie procent geregistreerd ten opzichte van het voorgaande jaar. Onderzoekers uiten hun bezorgdheid, aangezien er geen duidelijke oorzaak voor deze daling lijkt te zijn.

De gewone zeehond is een van de twee soorten zeehonden die in de Waddenzee voorkomt, naast de grijze zeehond die ook in de wateren voor de Nederlandse kust te vinden is. Sinds 1975 wordt het aantal gewone zeehonden in de regio nauwlettend in de gaten gehouden. Tot 2012 was er een gestage toename van de populatie, maar na 2013 bleef het aantal stabiel. Sinds 2021 is er echter een duidelijke daling waarneembaar.

Volgens Sophie Brasseur, een zeehondenonderzoeker aan de Universiteit van Wageningen, kunnen verschillende factoren bijdragen aan deze afname. "Het kan zijn dat zeehonden moeite hebben met het vinden van voedsel. Daarnaast zijn er aanzienlijke veranderingen in hun leefomgeving in zowel de Noordzee als de Waddenzee. De toename van scheepvaart, de aanleg van windparken op zee en de gevolgen van klimaatverandering spelen ook een rol," legt ze uit.

Een zorgwekkend aspect is dat vooral de jonge zeehonden het moeilijk hebben om te overleven. "Volwassen zeehonden doen het relatief goed en er worden veel pups geboren, maar de populatie groeit niet. Dit wijst erop dat de jonge zeehonden het lastig hebben," aldus Brasseur.

Hoewel sommige grijze zeehonden zich soms agressief gedragen en gewone zeehonden aanvallen, denkt Brasseur niet dat dit een significante invloed heeft op de afname van de zeehondenpopulatie. "Op de plaatsen waar de meeste grijze zeehonden voorkomen, zien we niet de grootste daling van gewone zeehonden. Dat lijkt dus niet de oorzaak te zijn," zegt ze.

In het hele Waddengebied, dat zich uitstrekt van Nederland tot Denemarken, zijn er jaarlijks tienduizend zeehonden minder, op een totaal van dertigduizend. Brasseur beschouwt deze cijfers als zorgwekkend. "Zeehonden krijgen slechts één jong per keer, waardoor het herstel van de populatie zeer langzaam verloopt. Na eerdere epidemieën hebben we gezien dat het tot tien jaar kan duren voordat er weer herstel optreedt," voegt ze toe.

Brasseur en haar team zijn van plan om verder onderzoek te doen naar de mogelijke oorzaken van de afname van de zeehonden. Ondertussen overweegt ze ook manieren om de dieren beter te beschermen. "Gewone zeehonden werpen hun jongen in de zomer, wat samenvalt met de drukste toeristische periode in het Waddengebied. We moeten misschien evalueren wat we kunnen doen om jonge zeehonden nog beter te beschermen," zegt ze.