Wachtlijsten bij ijsverenigingen door tekort aan ijsbanen
De schaatsbond KNSB heeft alarm geslagen over de tekortkomingen in de ijsinfrastructuur in Nederland. Wachtlijsten, overvolle trainingsgroepen en een gebrek aan trainingsuren zijn aan de orde van de dag voor degenen die willen kunstschaatsen, shorttracken of ijshockeyen. De populariteit van deze sporten groeit, maar het aantal beschikbare ijsbanen blijft achter. In Nederland zijn er slechts 23 ijsbanen van 30 bij 60 meter die geschikt zijn voor deze drie disciplines, wat aanzienlijk kleiner is dan de langeafstandsbanen zoals die in Thialf, Heerenveen.
De Amsterdam Tigers, een lokale ijshockeyvereniging, ondervindt ook de negatieve gevolgen van het tekort aan ijsbanen. In Amsterdam is er slechts één ijsbaan, wat onvoldoende is om alle geïnteresseerde ijshockeyers een plek te bieden. De vereniging merkt op: "Het ijs is elke seconde bezet." Voor de recreatieve jeugd staan er momenteel tachtig kinderen op de wachtlijst. Een van hen is de 11-jarige Milo, die al een jaar wacht om te kunnen beginnen met ijshockeyen. "Dat is jammer, want je zit te wachten tot je iets leuks kan doen. Soms vraag je je af of het ooit gaat gebeuren," aldus Milo.
De Amsterdamse ijsverenigingen pleiten voor de bouw van een tweede ijsbaan. Er is ruimte beschikbaar in de vernieuwingsplannen voor de huidige ijsbaan, waar plek is gereserveerd voor een nieuwe ijshal. Echter, zoals de gemeente Amsterdam aangeeft, is er financiële steun van andere investeerders nodig voordat de bouw kan beginnen.
Jurre Trouw, voormalig langebaanschaatser en momenteel manager sportparticipatie bij de KNSB, erkent dat de bond een deel van de verantwoordelijkheid voor het tekort aan ijsbanen bij zichzelf moet leggen. "Als KNSB hadden we niet in de gaten wat er op de kleine ijsbanen gebeurde. We hebben altijd de focus gehad op de grote 400 meterbanen. Nu kijken we ook veel meer naar die andere sporten die gebruikmaken van deze kleine ijsbanen," legt Trouw uit. Hij heeft veel contact met gemeenten, aangezien de KNSB zelf geen ijsbanen kan bouwen. "We zijn afhankelijk van gemeenten die de ijsbanen moeten realiseren."
De hoge kosten van de bouw van ijsbanen vormen een obstakel voor veel gemeenten, omdat de investering vaak in de miljoenen loopt. Trouw geeft aan dat er met gemeenten gekeken wordt naar manieren om de kosten te drukken, bijvoorbeeld door een ijsbaan te combineren met een zwembad. Dit is al gerealiseerd in Leiden, waar de restwarmte van de ijsbaan wordt benut om het zwemwater te verwarmen.
In Groningen is de gemeente bezig met plannen om de capaciteit van ijsbanen uit te breiden van één naar twee. Het oude schaatscomplex is aan vernieuwing toe, en er wordt al geruime tijd gesproken over de bouw van een sportcentrum met ijsbanen, een zwembad en een sporthal. In september heeft de provincie 15 miljoen euro toegezegd voor dit project, maar de plannen zijn nog niet definitief. De gemeenteraad zal pas begin 2028 een besluit nemen.
Trouw benadrukt dat veel kinderen nu niet de sport kunnen beoefenen die ze willen, wat hij als zeer jammer ervaart. Wanneer kinderen wel een plek kunnen vinden bij een vereniging, is het soms noodzakelijk om op ongebruikelijke tijdstippen te trainen. Zo traint de Amsterdamse basisschoolleerling Neyshara twee keer per week om 7 uur 's ochtends voor haar kunstschaatslessen, omdat er niet genoeg trainingsuren beschikbaar zijn. "Vanochtend wilde ik eigenlijk in bed blijven liggen, maar dat kon niet," vertelt ze. Ze geeft de voorkeur aan training op een ander tijdstip, zoals in de middag of vroeg in de avond. "Ik wil heel graag beter worden en dit zijn de enige uren waarop het kan."