Daily Wire
Saturday, 21 November 2026
Eredivisie

Bij AZ opgeleide 'paradijsvoetballer': 'Wat ik heb meegemaakt, is niet normaal'

Quincy Kammeraad heeft zijn plek gevonden in Zuidoost-Azië. De 25-jarige keeper uit Haarlem, die zijn jeugdopleiding genoot bij AZ en FC Volendam, verdedigt momenteel het doel van Kuala Lumpur FC in Maleisië. Daarnaast is hij international voor het Filipijnse nationale team. In een gesprek met het Algemeen Dagblad deelt hij enkele opmerkelijke ervaringen die hij heeft opgedaan.

Kammeraad speelde in zijn jeugd voor verschillende Nederlandse jeugdelftallen, maar koos er uiteindelijk voor om het land van zijn moeder te vertegenwoordigen. Hij maakte zijn eerste stappen in het professionele voetbal bij AZ in het seizoen 2014-2015, gevolgd door een jaar bij FC Volendam. Een debuut in het Nederlandse profvoetbal bleef echter uit. Inmiddels heeft hij al zes interlands voor de Filipijnen gespeeld. "Ik beschouw mezelf wel een beetje als een paradijsvoetballer," zegt Kammeraad in het AD. "De ervaringen die ik hier heb opgedaan, zijn niet normaal. Ik voetbal in een warm land en heb een fijn leven."

Volgens Kammeraad moet het voetbal in Maleisië serieus genomen worden, al gaat het niet direct om het niveau van het spel. "Je moet soms dertien uur in de bus zitten of je moet standaard om 06.00 uur 's ochtends trainen," legt hij uit. Vooral de hoge temperaturen maken het uitdagend. "Ik heb eens gespeeld bij een gevoelstemperatuur van 48 graden. Dat was op kunstgras, en dan om 14.30 uur de warming-up doen. Veel jongens houden het niet vol, ze kunnen dat mentaal niet aan."

Een van zijn meest memorabele momenten beleefde Kammeraad tijdens zijn debuut voor de Filipijnen in 2024. Hij verving de eerste keeper die geblesseerd raakte aan zijn kruisband tijdens een wedstrijd tegen Indonesië. Kammeraad hield de nul met enkele cruciale reddingen, leidde zijn team naar een 0-1 overwinning en werd benoemd tot Man of the Match. Toch waren het niet alleen zijn prestaties die hem bijbleven. "De veiligheidsmaatregelen rondom de wedstrijd waren extreem," vertelt hij. "Mijn broer moest het stadion in een ME-busje verlaten omdat het niet veilig was. Wij moesten in de bus op de grond zitten uit angst dat er stenen door de ruiten zouden vliegen. Ook mochten we niet uit flesjes drinken, uit vrees voor vergiftiging."

Kammeraad's verhaal biedt een uniek inzicht in de uitdagingen en ervaringen van een voetballer die zijn carrière in een ander land voortzet. Ondanks de zware omstandigheden en de ongewone situaties die hij heeft meegemaakt, lijkt hij zijn keuze voor deze levensstijl geen moment te betreuren. "Het is een avontuur dat ik nooit zal vergeten," besluit hij.