Familie rouwt om doodgeschoten Tico (19) in Schiedam: 'Het voelt heel zwaar'

De familie van de 19-jarige Tico, die zaterdag werd doodgeschoten aan het Weverpad in Schiedam, is in diepe rouw. Kort voor de fatale schietpartij stuurde Tico nog een bericht naar zijn zus dat hij bijna klaar was met klussen bij een vriend. Daarna zou hij zijn moeder ophalen om samen met zijn oudste zus te gaan eten. Een paar minuten later ontvingen familieleden telefoontjes, en moeder Gwendelien (48) hoorde de sirenes van de politie. Ze rende naar de plaats delict, waar haar zoon was neergeschoten.

“Het besef van wat er is gebeurd is er nog niet,” zegt Franjeska (27), de oudste dochter van het gezin. Ze helpt haar moeder met het vertellen van het verhaal, omdat Gwendelien zich in het Papiaments makkelijker kan uitdrukken dan in het Nederlands. Na de schoten belden vrienden van Tico de familie. “Iedereen probeerde te bellen. We kregen veel telefoontjes,” vertelt zijn broer Ronald.

Gwendelien en haar dochter Rowena renden naar het Weverpad. Normaal gesproken duurt het een half uur om daar te voet te komen, maar ze haastten zich. “Ik heb gerénd!” vertelt Gwendelien. Bij aankomst bleek de straat afgezet met politielinten. “Ik liep naar een agent en zei dat ik via-via had gehoord dat het mijn zoon was.” Toen ze Tico's naam noemde, kreeg ze als antwoord: “Mevrouw, gecondoleerd.” Op dat moment stortte ze in elkaar van verdriet.

Vader Ronald (59) was op weg naar huis met familie toen zijn jongste dochter Rowena belde. Eerst kwam het nieuws dat er iets aan de hand was, en in een tweede telefoontje kreeg hij de bevestiging dat Tico er niet meer was. Ook nicht Vanka (34) zat in de auto en hoorde het nieuws.

Tico was de jongste van vijf kinderen. “Familie betekende alles voor hem. Hij had veel respect voor onze moeder,” zegt Franjeska. Diezelfde zaterdagavond had de familie een bijeenkomst gepland, maar Tico moest eerst de klus bij zijn vriend afmaken: het installeren van een videodeurbel. Gwendelien beschrijft hem als een lieve jongen die altijd grappen maakte en boodschappen voor haar deed. Franjeska noemt hem vrolijk en altijd bereid te helpen. “Als je het maar één keer vroeg, zei hij: ‘Ik kom eraan.’” Tico had recent een opleiding afgerond en was op zoek naar werk. Hij had ook al vijf jaar een relatie met zijn eerste liefde, vertelt halfbroer Diorn.

De familie herinnert zich Tico als iemand die vaak bij zijn oma was en deelnam aan familiebijeenkomsten waar ze domino en Bon Ku Ne, een spel dat lijkt op bingo, speelden. “Het voelt heel zwaar,” zegt nicht Vanka. “Tico was een leuk persoon, een familieman. Hij was altijd bij oma.” De familie ontvangt veel steunbetuigingen van vrienden van Tico. “Ze leven echt met ons mee. Hij was duidelijk geliefd bij zijn vrienden,” voegt Ronald toe.

Als de familie het heeft over de berichtgeving rondom de schietpartij, zijn ze zichtbaar gefrustreerd. “Uit welke bronnen halen jullie het?” vragen ze zich af. Ze zijn teleurgesteld over de verhalen en speculaties die over Tico's achtergrond worden verspreid. “Wij hebben net iemand verloren en de media schrijven zulke nare dingen.” Voor hen is het pijnlijk dat er al conclusies worden getrokken terwijl zij zelf nog wachten op antwoorden.

“Wij hebben tijd nodig. Voor ons is dit een heel zwaar verlies. We hebben geen behoefte aan speculaties. Het zal Tico niet terugbrengen,” zegt een familielid. De familie vermoedt dat Tico mogelijk niet het doelwit was, maar wil hier verder geen uitspraken over doen. Ook over de explosies en schietincidenten die na de schietpartij in Schiedam en Vlaardingen plaatsvonden, willen ze niet speculeren. “We hopen dat ze niets met de schietpartij te maken hebben,” voegt Franjeska toe.

De familie verwacht op vrijdag meer deelnemers aan een stille tocht, inclusief familieleden die vanuit het buitenland komen. Franjeska wil tijdens de tocht iets over haar broer vertellen. “Ik ga proberen iets te zeggen over mijn broertje.” Tijdens de tocht zal er ook een gebed voor Tico worden uitgesproken.