Spermadonor Frank (68) wilde niet langer anoniem blijven, nu heeft hij contact met zes donorkinderen

Frank Slijper, een 68-jarige spermadonor, besloot na jaren van anonimiteit contact te zoeken met de kinderen die hij heeft geholpen te verwekken. In 1988, toen hij dertig jaar oud en vrijgezel was, las hij in een lokale krant een oproep van het OLVG-ziekenhuis in Amsterdam. Het ziekenhuis had dringend behoefte aan zaaddonoren. "Voor mij was anonimiteit een voorwaarde om het te doen", herinnert Frank zich. "Dat gold voor veel donoren in die tijd."

Na verloop van tijd, en vooral toen hij televisieprogramma's begon te zien waarin donorkinderen hun biologische vaders zochten, kwam hij tot andere inzichten. "Het voelde steeds vreemder dat een kind niet zou mogen weten wie ik was en me niet kon vinden." Zijn vrouw steunde hem in zijn besluit om zijn anonimiteit te doorbreken.

Jarenlang was het gebruikelijk om anoniem te doneren, maar sinds 2004 is dit wettelijk verboden in Nederland. Donoren moeten nu hun persoonsgegevens registreren, en donorkinderen hebben vanaf hun 12e het recht om informatie over hun donor op te vragen, zoals lengte en haarkleur. Vanaf hun 16e kunnen ze ook de naam en woonplaats van de donor opvragen. Dit betekent dat kinderen die na deze datum zijn verwekt het recht hebben om te weten van wie zij afstammen. Er zijn echter nog steeds ongeveer 40.000 mensen geboren voor deze wijziging in de wetgeving, die mogelijk niet weten wie hun donor is.

Frank besloot in 2019 zijn anonimiteit op te geven toen hij een aangetekende brief ontving van een donorkind dat naar hem op zoek was. "Het is aan het donorkind om te bepalen of en in welke mate het contact wil", zegt hij. Hij benadrukt dat al zijn donorkinderen zijn opgegroeid bij heterostellen en al een vader en moeder in hun leven hebben. "Na dertig jaar ben ik geen vaderfiguur voor hen; ik ben gewoon een donor."

Een van de donorkinderen die Frank heeft ontmoet, is Esmee (25). Zij vond hem via MyHeritage, een commerciële DNA-databank. "Ik heb altijd gezegd dat het voor mij genoeg zou zijn om een foto van mijn donorvader te zien, maar ik besloot hem toch een bericht te sturen. We hebben e-mailcontact gekregen en ik ontdekte dat hij een sympathieke man is." Haar eigen vader moedigde haar ook aan om contact te zoeken. "Hij zei dat hij er over een paar jaar misschien niet meer zou zijn."

Een jaar geleden ontmoetten Frank en Esmee elkaar voor het eerst. "We lijken qua karakter op elkaar. We zijn allebei empathisch en gevoelig. Ik ben blij dat hij ook mijn twee dochters heeft ontmoet." Esmee heeft inmiddels ook contact met andere donorkinderen en met de kinderen van Frank.

Frank schat dat hij ongeveer 25 kinderen heeft verwekt, waarvan een deel mogelijk niet weet dat ze donorkinderen zijn. In de tijd waarin hij doneerde, werd heterostellen zelfs aangeraden om het gebruik van donorzaad geheim te houden. Frank hoopt dat ouders die dit jarenlang hebben verzwegen, nu de moed hebben om het hun kinderen te vertellen. "Ze hoeven echt niet bang te zijn. De loyaliteit aan ouders blijft onvoorwaardelijk. Geen van mijn donorkinderen ziet mij als hun vader, en dat is volkomen begrijpelijk."

Frank is sinds enkele jaren bestuurslid van Stichting Donorkind, waar hij regelmatig spreekt met mensen boven de vijftig die erachter zijn gekomen dat ze donorkind zijn. "Dat is vaak schrijnend. Ze voelen zich voorgelogen over hun hele leven." Esmee, die al sinds haar achtste weet dat ze een donorkind is, deelt die ervaring. Haar ouders vertelden het haar toen ze uit elkaar gingen, terwijl ze eerder hadden afgesproken dit pas op haar achttiende te doen. "Ik ben blij dat ik het eerder heb gehoord. Mijn vader is nog steeds mijn vader, en dat verandert niets. Ouders moeten eerlijk zijn over dit onderwerp."

Vanwege het grote aantal donorkinderen dat is geboren in de tijd van anonieme donoren, heeft FIOM, een expertisecentrum voor donorconceptie, een campagne gestart. De organisatie roept ouders op die hierover hebben gezwegen, om alsnog de waarheid te vertellen. Jelmer Soes van FIOM hoopt dat ouders de stap durven te zetten. "Het is belangrijk dat mensen zich realiseren dat je door DNA-databanken zoals MyHeritage eenvoudig kunt ontdekken dat je vader niet je biologische vader is. Daarom is onze oproep: voer het gesprek en houd zelf de regie." FIOM biedt ook ondersteuning aan ouders die met deze situatie worstelen.